Cultureel Café Wageningen, of een wedstrijd in gedichten

In de avond van 1 april vond de finale plaats van een dichtwedstrijd die georganiseerd werd door Cultureel Café van Wageningen. De inzet was het genereren van gedichten over de schoonheid en geschiedenis van Wageningen, een mooi stadje aan de Rijn dat weldra 750 jaar zal worden. De prijs bestond uit twee bundels en een bescheiden geldprijs (die ik in mijn geval vrijwel direct heb stukgeslagen in de plaatselijke boekhandel). Een verslag van de avond vond ondermeer zijn weg naar de Veluwe Post van 9 april 2009 (p. 13).

De goedgeorganiseerde wedstrijd leverde 20 inzendingen op; van de drie finalisten verkoos er een in absolute anonymiteit te verblijven. Terpsichore waarde doorzichtig door de ruimte, waar jong en middelbaar en ouder zich schouder aan schouder op de gedichten probeerde te concentreren. Er was ook muziek, zowel het huisstrijkertje, alsmede een getalenteerd duo (harp/gitaar, beiden zang) waarnaar ik graag nog eens zou willen luisteren.

De organisatie was verbaasd en verheugd over de hoge opkomst van het publiek. Mijn plezier was onder andere het vakkundige juryoordeel, gevormd door Simon Mulder, Wijnand Steemers en Laurens van der Zee, dat inhoudelijk helder was en precies. Daar heb je nog eens wat aan. Het gedicht waarmee ik de eerste prijs won, staat hieronder. Het is te lezen als een ode aan wijlen een zekere Portugees.


Pas heel laat zag ik haar, rivier, lang
gerekt, uit de verte waar zij lucht wordt
naar de einder waar zij wit wordt, wegvalt

daarvoor stroomde een rivier in mij, zij
was om de huizen, zij kwam door de luiken en
klom weer naar buiten, zij droeg verhalen en liedjes

hing in de bomen, riep mijn dochters, zocht
mijn zonen, speelde, viel, huilde, blad
tot de wind was zij, ik noemde haar

namen. Ik was op de terp de daken, ik was
ook steen zo onverzettelijk, toch
kroop ik tot haar rokken op

toen ik haar voor het eerst zag, noemde ik haar rijn
mijn grasland blonk als parels om haar hals
de holle weg daalde tot haar flanken

Dichters verdichtten dingen, of gedichtendag 2008

Jajaja en inderdaad: er had al lang iets op deze blog gemoeten. Iets in de trant van: komt allen kijken bij de literaire activiteit van Boekhandel Kniphorst te Wageningen, daar: 'Dichters verdichten dingen'. 'Live poetry, live poets making vital poetry that's alive and kicking! Yeah Mike, come one Joe, Sue and the rest of you, come by'!

Maar helaas. Mea culpa... Nu dan, met terugwerkende kracht: tijdens Gedichtendag 2008 verdichtten vier dichters, Annie van Gansewinkel, Laura Demelza Bosma, Peter Knipmeijer en ik, ter plekke door het publiek meegenomen dingen. Een fiks aantal van de gedichten zijn op de site van Boekhandel Kniphorst gezet, met een foto van het verdichtte ding daarbij. Ook leuk is het, op Radio Gelderland het verslag na te luisteren dat van onze literaire activiteit is gemaakt.

Luister de verslaggeving van Radio Gelderland na op: http://stream.2003.02.garnierprojects.com/omroepgelderland/04$31012008$MLP$VDD$uur1.wma (op 30:50 min & 44:40 min) & op: http://stream.2003.02.garnierprojects.com/omroepgelderland/04$31012008$MLP$VDD$uur2.wma (op 20:25 min & 48:01 min)

Hieronder een gedicht dat niet op de site van Boekhandel Kniphorst is gekomen, maar wel graag vermeld wilde worden.

(bij incontentiebroekje)
Tena Lady

Ik zeg het is op mijn hoofd
een hoed een kroon
het is een zadel voor de wind
een kapje tegen de regen.

Wat men met iets zoiets begint?
ik zeg rolators en een catwalk,
ik zeg geen schaamte op het feest
de fuif van laatste jaren
tot alles is geweest.

Merijn Schipper